Ładowanie …
Krótkie, neutralne jurysdykcyjnie definicje terminów prawnych pojawiających się w umowach, pozwach i dokumentach biznesowych. Każdy wpis wyjaśnia, co termin oznacza, co robi w dokumencie i błędów, których należy unikać.
Umowa o Zachowaniu Poufności (NDA) to kontrakt, w którym jedna lub obie strony zobowiązują się nie udostępniać określonych informacji osobom spoza umowy. Definiuje, co uznaje się za poufne, jak długo trwa obowiązek, z kim można dzielić się informacją i co dzieje się w przypadku wycieku.
Przeczytaj definicję →Siła wyższa to klauzula umowna zwalniająca stronę z obowiązku wykonania jej zobowiązań, gdy nadzwyczajne zdarzenia poza jej kontrolą — wojna, klęska żywiołowa, działania rządu, pandemia — czynią wykonanie niemożliwym lub niewykonalnym. Klauzula określa, jakie zdarzenia się kwalifikują, jakie zawiadomienie należy złożyć i jakie środki mają zastosowanie.
Przeczytaj definicję →Rekompensata to zobowiązanie umowne, którym jedna strona (gwarant) zobowiązuje się pokryć straty drugiej strony (uprawnionego) wynikłe z określonych zdarzeń — zwykle roszczeń osób trzecich, naruszenia oświadczeń lub zdefiniowanych szkód. Klauzula określa, jakie straty są objęte, wyzwalacze, limity i ewentualne wyłączenia.
Przeczytaj definicję →Due diligence to ustrukturyzowane badanie biznesu, aktywa lub umowy przed transakcją — zwykle przejęciem, inwestycją, dużym partnerstwem lub dużą umową. Identyfikuje ryzyka, potwierdza oświadczenia i pomaga w wycenie. Prawne DD koncentruje się na umowach, sporach, IP, zatrudnieniu i compliance.
Przeczytaj definicję →Umowa powierzenia przetwarzania danych (DPA) to umowa między administratorem a podmiotem przetwarzającym, która określa, jak dane osobowe mogą być przetwarzane w imieniu administratora. Zgodnie z art. 28 RODO, DPA jest obowiązkowa zawsze, gdy administrator korzysta z podmiotu przetwarzającego i musi obejmować przedmiot, czas trwania, zakres oraz obowiązki podmiotu przetwarzającego.
Przeczytaj definicję →Naruszenie umowy ma miejsce, gdy strona nie wykonuje tego, czego wymagała umowa — nie dostarcza, odmawia zapłaty, dostarcza z opóźnieniem lub dostarcza coś, co nie spełnia uzgodnionych specyfikacji. Strona niedozwaniaczająca może zwykle dochodzić środków: odszkodowania, rozwiązania lub w niektórych przypadkach wykonania zobowiązania w naturze.
Przeczytaj definicję →Arbitraż to prywatna procedura rozstrzygania sporów, w której strony poddają swój spór jednemu lub kilku arbitrom, których decyzja (orzeczenie arbitrażowe) jest wiążąca i wykonalna w sądzie. To główna alternatywa dla postępowania sądowego w umowach handlowych, a międzynarodowe orzeczenia arbitrażowe są wykonalne w ponad 170 krajach na mocy Konwencji Nowojorskiej z 1958 r.
Przeczytaj definicję →Umowa o poziomie usług (SLA) to element kontraktu ustalający mierzalne cele wydajności, które dostawca zobowiązuje się osiągnąć — typowo czas sprawności, czas reakcji, czas rozwiązania — z określonymi kredytami lub środkami, gdy cele nie są osiągnięte. SLA przekształcają obietnice marketingowe ("wysoka dostępność", "responsywne wsparcie") w egzekwowalne zobowiązania.
Przeczytaj definicję →Klauzula ograniczenia odpowiedzialności ustanawia maksymalną ekspozycję finansową, jaką jedna strona może ponieść z tytułu strat wyrządzonych drugiej w ramach umowy. Zazwyczaj łączy całkowity limit odszkodowań — często 12 miesięcy wpłaconych opłat — z powszechnym wyłączeniem szkód pośrednich lub wynikowych, takich jak utracone zyski, utrata danych i przerwy w działalności.
Przeczytaj definicję →Własność intelektualna (IP) to zbiór prawnie uznanych praw do wytworów umysłu — praw autorskich, znaków towarowych, patentów, tajemnic handlowych i praw pokrewnych. W umowach klauzula IP przypisuje własność istniejącej i nowo utworzonej IP, udziela lub zatrzymuje licencje na jej korzystanie i określa, kto ponosi ryzyko, jeśli IP okaże się naruszać prawa osób trzecich.
Przeczytaj definicję →Klauzula prawa właściwego określa, które prawo materialne której jurysdykcji będzie stosowane do interpretacji umowy i rozstrzygania sporów powstałych na jej tle. Jest zwykle łączona z klauzulą właściwości sądu — wskazującą, które sądy lub organ arbitrażowy rozpoznaje spory — i razem tworzą kręgosłup rozstrzygania sporów każdej transgranicznej umowy handlowej.
Przeczytaj definicję →Klauzula wypowiedzenia określa okoliczności, w których strona może zakończyć umowę przed jej naturalnym wygaśnięciem, wymagane wypowiedzenie oraz to, co przetrwa rozwiązanie. Trzy główne warianty to wypowiedzenie z ważnej przyczyny (istotne naruszenie, niewypłacalność), wypowiedzenie dla wygody (na zasadzie wypowiedzenia, bez winy) oraz wypowiedzenie w przypadku zmiany kontroli.
Przeczytaj definicję →